DEVGRU – gdzie diabeł nie może…

DEVGRU Naval Special Warfare Development Group

 

Słowem wstępu

 

Bezpośrednio do powstania DEVGRU przyczyniło się fiasko operacji Eagle Claw, która miała na celu uwolnienie 52 zakładników amerykańskich przetrzymywanych w Iranie. Zadanie sformowania tajnej, kontrterrorystycznej jednostki otrzymał Richard Marcinko, stając się jednocześnie pierwszym dowódcą. Początkowo istniały tylko dwa SEAL Team’y jednak nazwa Team Six miała zmylić przede wszystkim wywiad sowiecki co do liczebności jednostki.

Formalnie DEVGRU pojawiło się w 1980 roku, zaś swoją zdolność bojową uzyskało zaledwie po 6 miesiącach ze względu na intensywny trening. Początkowo liczebność oddziału wynosiła 75 strzelców (ang. shooters). wg Dicka Marcinko roczny budżet DEVGRU przekraczał całkowity budżet Piechoty Morskiej USA.

Interesującym jest fakt że w 1987 roku pierwotna Team Six została rozwiązana i w jej miejsce powstał DEVGRU, jednakże po dziś dzień nazwy są tożsame i używane zamiennie.

 

Szkolenie

 

Marcinko otrzymał tylko pół roku na stworzenie jednostki, zbyt mało czasu na wytworzenie programu szkoleniowego. Dlatego osobiście rekrutował kandydatów, warto wspomnieć że wywodzili się oni tylko z Underwater Demolitions Team (poprzednik Navy Seals). Nacisk kładziony na to, aby kandydat posiadał już doświadczenie bojowe i znał języki ze względu na globalny zakres działalności jednostki.

Po dziś dzień nabór nie zmienił się. Statystyczny operator SEAL Team Six (ST 6) ma za sobą kilka tur bojowych. Do ST6 trafia więc w wieku około 30 lat. Wciąż jednak kandydaci nie mają pewności że zostaną wysłani na 6-8 Operator Training Course i przesiew jest spory. Przykładowo E. Wasdin opisuje że tylko dwóch na 16 kandydatów trafiło do Team Six podczas jednej z rekrutacji. Nowo przybyli dołączaj do szkoleniowego Green Squadron i podczas intensywnego szkolenia są cały czas pod obserwacją instruktorów.

Szkolenie jest tak wymagające że zdarzały się ofiary śmiertelne podczas skoków spadochronowych czy treningu CQB z ostrą amunicją.

 

Struktura

seal-team-6

DEVGRU podzielone jest na szwadrony (Squadrons), każdy z nich oznaczony jest unikatowym kolorem:

  • Red Squadron (Assault),
  • Blue Squadron (Assault),
  • Gold Squadron (Premier Assault Team)
  • recently-formed Silver Squadron (Assault)
  • Gray Squadron (Boat Crews)
  • Black Squadron (Reconnaissance and Surveillance Team).

*ciekawostką jest że każdy Squadron ma swoją nieoficjalną nazwę Red – Indians, Black – Pirates, Gold – Crusaders/Knights itd. stąd popularne naszywki (ang. morale patches) np z wizerunkiem Calico Jack

 

Rys.1 Szablon przedstawiający podział Squadronu na pomniejsze 3 Troops oraz Troop na mniejsze Teams.

Specyfika i zadania

http://www.americanspecialops.com/images/photos/devgru/devgru-bodyguard.jpg

Można śmiało powiedzieć że tajemnice tej jednostki są jednymi z najbardziej strzeżonych na świecie. Jednak do zakresu działałności DEVGRU zalicza się operacje kontrterrorystczne i kontr-proliferacji tj. walki z rozpowszechnianiem  broni masowego rażenia, pocisków daleko zasięgu itp. czy eliminacja celów wysokiego ryzyka (High Value Target HVT) tak jak miało się to przy neutralizacji Osamy bin Ladena

 

 

Uzbrojenie

http://airsoftoutletnw.files.wordpress.com/2012/10/navy_seal_group_tango_down_battlegrip_folding_vertgrip.jpg

SEAL Team Six – Zespół szturmowy

■     HK 416 – 5.56mm x 45mm

■     M4a1 – 5.56mm x 45mm

■     MK13 CQBR – 5.56mm x 45mm

■     HK MP7 – 4.6x30mm

■     MK46 Mod 0 – 5.56mmx45mm

■     Sig Sauer P226R

■     HK45CT – .45 ACP

■     Sig Sauer P239

SEAL Team Six – Snajperzy:

■     MK 12 SPR – 5.56mmx45mm

■     MK 11 – 7.26x51mm karabin wyborowy średniego zasięgu

■     MK-13 – a Remington 700 wariant zasilany nabojem .a300 win mag

■     McMillan TAC-338 – .338 Lapua Magnum

■     MK 15 -  .50 BMG karabin wyborowy dalekiego zasięgu

■     M82 – .50 karabin wyborowy dalekiego zasięgu

 

Opracował: Mizz

 

Copyright © 2010 - 2013 Formacja SGO | Projekt i wykonanie: www.ithold.co.uk | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl