TEORIA: działania w warunkach CQB

(…) To bardzo trudne misje. Sytuacje, w których zawsze życie zakładnika jest wartością wyższą niż własne bezpieczeństwo. Liczy się szybkość, agresja w działaniu i zaskoczenie. Płk Piotr Gąstał (JW GROM)

 

Działając w warunkach walk w pomieszczeniach (CQB) musimy mieć świadomość, że tak jak przy innych środowiskach operacyjnych jest to „pole bitwy”. Specyfika terenu zurbanizowanego wymaga doboru odpowiednich taktyk, technik i procedur (TTP), które stanowią podstawę skuteczności zespołu.

Celem materiału jest omówienie metod realizowania operacji CQC oraz typu stref, w których następują działania.

 

METODY DZIAŁAŃ

1. Dynamiczne (dynamic entry)

Jest to metoda stosowana przy operacjach wymagających błyskawicznych działań, jak np. interwencje wobec aktywnego strzelca lub odbicie zakładników. Istotę takich działań oddaje sentencja USMC odnosząca się do zasad CQB, którymi są szybkość, zaskoczenie i agresywność działań  (z ang “Speed, Surprise, and Violence of Action”).

Skuteczne wejścia dynamiczne wymagają możliwie krótkiego czasu działania, użycia „rozpraszaczy” (huku/błysk) oraz przewagi liczebnej nad przeciwnikiem.

2. Skryte (Limited entries, Deliberate entries)

Głównym celem skrytych działań, jest osiągnięcie przewagi nad przeciwnikiem poprzez aktywność bez jego wiedzy. Odpowiednio zaadaptowane TTP pozwalają na neutralizację przeciwnika zanim zostaniemy przez niego wykryci (wykrajanie pomieszczeń, wykorzystanie strzelca wyborowego, zastosowanie lusterka inspekcyjnego). Z perspektywy dowódcy, są to również latwiejsze do opanowania warunki, gdyż działania podejmowane są w sposób skoordynowany.

W praktyce, zmieniające się warunki mogą zmieniać charakter działań ze skrytych na dynamiczne (i na odwrót). Decyzje uzależnione sa od sytuacji taktycznej. Jednym, ze sposób działania sprawnego cyklu decyzyjnego jest metoda O.D.D.A. (Obserwacja, Orientacja, Decyzja, Działanie)

 

ZASADY CQB

Zaskoczenie

Zaskoczenie jest kluczowe dla powodzenia ataku w warunkach CQB. Podczas wejścia do pomieszczenia, sekcja ogniowa musi uzyskać element zaskoczenia przez zmylenie lub rozproszenie – nawet na kilka cennych sekund.

Szybkość

Szybkie poruszanie zapewnia pewien stopień bezpieczeństwa i pozwala na pozyskanie elementu zaskoczenia jako istotnej przewagi. Prędkość powinna być dopasowana do możliwości oddania celnego strzału.

Agresja w działaniu

Agresja w działaniu eliminuje lub neutralizuje przeciwnika, powstrzymując ewentualne straty własne i wśród zakładników. Pojęcie te nie odnosi się tylko do dominacji ogniowej. Zespół musi posiadać dominujące nastawienie, przejmując kontrolę nas sytuacją.

Każda z zasad CQB tworzy synergię. Bez połączenia wszystkich cech  (szybkości, zaskoczenia i agresji w działaniu) nie będzie możliwe osiągniecie celu.

 

STREFY DZIAŁAŃ

Bazując na rozwiązaniach stosowanych w ratownictwa pola walki (czerwona taktyka), rozróżnić można trzy strefy działania w warunkach CQC (walka w terenie zurbanizowanym)

1. Strefa niebezpieczna

Jest to rejon traktowany jako obszar nawiązania walki (EA). Działania w takiej strefie muszą być prowadzone zawsze z zastosowaniem technik zwiększających bezpieczeństwo zespołu (podział stref, ubezpieczenie, wykrajanie, wykorzystanie obiektów do osłony). Przykładem strefy niebezpiecznej może być pojedynczy pokój lub cały obiekt, w którym znajduje się przeciwnik. Nawet w przypadku eliminacji celu, strefa w dalszym ciągu traktowana jest jako strefa niebezpieczna, aż do momentu całościowego opanowania sytuacji. Zasady TCCC zabraniają udzielania pomocy przedmedycznej w takim środowisku i jedyną czynnością jaką przewiduje jest natychmiastowa ewakuacja rannych.

2. Strefa względnie bezpieczna

Rejon działań nieobjętych bezpośrednio walką. Do tego miejsca możliwe jest wykonanie przegrupowania przed atakiem (ORP) lub wycofania się do obrony (RV). Planując działania należy przygotować podział stref oraz wyznaczyć bezpieczne punkty do wycofania w przypadku niepowodzenia akcji. Nie ma konieczności pozostawania w stanie pełnej gotowości na tym obszarze działania (zasada 50/50). Jest to też miejsce filtracji i przywrócenia do akcji osób najmniej poszkodowanych.

3. Strefa bezpieczna

Teren nie objęty działaniami operacyjnymi, bez ryzyka ataku i wyznaczony do bezpiecznego odpoczynku. W odniesieniu do czerwonej taktyki, jest to miejsce do udzielania pomocy medycznej, punkt organizacji szpitala polowego i miejsce do zajmowania się najbardziej rannymi osobami.

Opracował: Ram

 

Copyright © 2010 - 2013 Formacja SGO | Projekt i wykonanie: www.ithold.co.uk | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl