Obrót przy postawie strzeleckiej

Na skuteczny strzał składa się nie tylko jakość wykonania i stan jednostki, którą dysponuje strzelec ale także odpowiednie ułożenie ciała. Postawy strzeleckie to element układanki, którego nie można pominąć. W przypadku replik airsoft’owych nie ma to tak wielkiego znaczenia, natomiast ciężko mi wyobrazić sobie celny, szybki strzał z broni palnej bez fundamentalnej wiedzy o postawach i mechanizmach z nim związanych.

Przejście jednostki z jednej do drugiej ręki, obrót, w przypadku kontaktu z prawej, lewej czy zza pleców to czynności, które należy doprowadzić do perfekcji. Trzeba mieć na uwadze, że do zmiany postawy strzeleckiej będziemy (najprawdopodobniej) zmuszeni i zaskoczeni zastałą sytuacją na polu walki. Nie ma więc dużo czasu, a ułamki sekundy lepiej poświęcić na decyzje pt. „strzelać czy nie”, niż na zastanawianie się nad prawidłowym obrotem i złożeniem do prowadzenia ognia. Mówimy więc o czynnościach automatycznych, powtarzanych wielokrotnie na treningach. Należy zdawać sobie sprawę, że nie da się tego wypracować w ciągu kilku godzin.

UNIWERSALNE ZASADY

Image

Przy zmianach postaw strzeleckich można wyszczególnić trzy uniwersalne zasady. Stosuje się je niezależnie od rodzaju przejścia. Przede wszystkim OBRÓT GŁOWY. Rozpoczyna ruch i „idzie” pierwsza. Ma to związek z rozpoznaniem i identyfikacją zagrożenia. Musimy widzieć, w co zaraz skierujemy jednostkę broni.
Następnie WYGASZENIE do „pół-gotowości” przy każdym obrocie, czy przejściu. Znacznie zwiększa to prędkość wykonywanej czynności, pozwala uniknąć zahaczenia o wystające elementy, meble i inne przeszkody w ciasnym pomieszczeniu oraz chroni przed niepożądanym, przypadkowym oddaniem strzału w trakcie zmiany.
Trzecia, równie ważna, zasada to pamiętanie o wykonywaniu czynności na zasadzie: RUCH DO PRZODU. Ma to fundamentalne znaczenie, gdyż środowisko przed nami możemy obserwować kątem oka, a co najważniejsze eliminujemy możliwość zderzenia z operatorem za nami.

JAK WYKONAĆ?

I. Obrót w prawo i w lewo
- skierowanie wzroku w pożądanym kierunku;
- wygaszenie jednostki do pół-gotowości;
- obrót:
- w lewo: lewa noga jest naszym oparciem i na niej się obracamy, prawa noga wykonuje krok (zgodnie z zasadą poruszania „w przód”)
- w prawo: analogicznie obrót na nodze prawej, lewa noga wykracza w przód;
- ponowne ułożenie do postawy strzeleckiej;
- oddanie strzału/obserwacja.

II. Zwrot w tył

Image

W przypadku osób praworęcznych, wykonuje się go zazwyczaj przez prawe ramię. Ma to związek z ułożeniem ciała w postawie natowskiej (lewa noga lekko przed prawą, ciało delikatnie pod kątem w stosunku do kierunku prowadzenia ognia).
Wykonane dobrze będzie szybsze niż obrót przez lewe ramię i łatwiejsze do wykonania na niewielkiej przestrzeni. Leworęczni wykonują czynności analogiczne w drugą stronę.

- wygaszenie jednostki;
- obrócenie głowy wraz z lekkim skrętem ciała;
- zwrot w tył (krok wykonuje lewa noga);
- ponowne ułożenie do postawy strzeleckiej;
- oddanie strzału/obserwacja.

III. Zejście na kolano

Image

Prosta sekwencja, w której należy pamiętać o równoczesnym i szybkim wykonaniu kilku ruchów. Szybkie obniżenie sylwetki następuje wraz z uniesieniem jednostki broni z pół-gotowości do gotowości. Nie należy przy tym cofać się, lecz wykonać zejście w miejscu, w którym się stoi lub z niewielkim wykrokiem w przód.

IV. Obroty w prawo i w lewo na kolanie

Nogi pracują tak jak w przy zmianach w „stójce”. Dobrze jest przy tym wykorzystać ochraniacz do sprawniejszego obrotu. Należy przy tym pamiętać, że postawy klęczące dają większą stabilność niż stojące, a co za tym idzie można pozwolić sobie na sam skręt tułowia pomijając pracę nóg.

V. Obrót w tył na kolanie

Image

Image

Do sprawnego zwrotu w tył stosuje się technikę zmiany kolana, na którym klęczymy. Uniesienie jednego kolana i „wkręcenie” drugiego w zasadzie wymusza cały ruch. W przypadku jednostki o dłuższej lufie (np. M16) stosuje się uniesienie w górę, zamiast regularnego wygaszenia w dół. Ma to na celu uniknięcie uderzenia lufą o ziemię.

- obrócenie głowy wraz z lekkim skrętem ciała;
- wygaszenie/uniesienie jednostki;
- zwrot w tył poprzez zmianę kolana;
- ponowne ułożenie do postawy strzeleckiej;
- oddanie strzału/obserwacja.

PODSUMOWANIE

Świadomość ruchów i pamięć mięśniowa to najważniejsze elementy przy zmianach postaw strzeleckich. Tak jak wspominałem – wykonywanie ruchów automatycznie daje nam czas na podjęcie decyzji o strzale lub jego braku. Myślę, że nie trzeba tłumaczyć wagi takiej decyzji.

Image

Do wykonywania tego płynnie i szybko, jednocześnie nie angażując zbyt dużo uwagi, potrzeba regularnego treningu. Warto przy tym poprosić drugą osobę o pomoc, lub wykonywać ćwiczenie na zmianę z kolegą (wydający komendy – ćwiczący). Trenując samemu nie przyzwyczaimy się do kojarzenia ruchu z komendą i mogą mylić się nam kierunki. Wolne ruchy, stopniowo przyspieszane pozwolą nam jednak wypracować odpowiednie nawyki.

Opracował: Wertur (Lider zespołu Bravo SGO Gdańsk)
Zdjęcia: www.tabodesign.com
Wsparcie studyjne: Maciej Laskowski

 

Patronat SGO zapewniają:
Helikon-Tex
Gunfire.pl

http://img36.imageshack.us/img36/3517/gunfirelogo.png

 

Copyright © 2010 - 2013 Formacja SGO | Projekt i wykonanie: www.ithold.co.uk | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl