SPRZĘT: wykorzystanie tarczy balistycznej

Ze względu na sporo ograniczeń użycia tarczy balistycznej, jej wykorzystanie musi być dopasowane do charakteru i celu działań. Tarcze balistyczne wykorzystywane są głównie przy operacjach policyjnych, gdzie w pierwszej kolejności napastnika należy schwytać. Drugim uzasadnieniem do wykorzystania ich w działaniach policyjnych, jest rozpoczynanie działań oddziału w niedalekiej odległości od celu (trudno byłoby dźwigać kilka kilometrów 30 kg szerokiej blachy). W materiale osoba poruszająca się z tarczą nazywana będzie „tarczowy”.

Poruszanie korytarzem

_DSC7310 kopia

Mimo wykorzystania tarczy balistycznej, minimum 3 operatorów jest w stanie prowadzić ogień. 

W przypadku poruszania się zespołu korytarzem, tarczowy porusza się zawsze pierwszy. Kolejni członkowie mogą być schowani za tarczą (bierna asekuracja) lub kontrolować sektory, wykorzystując jednocześnie tarczę jako osłonę (asekuracja czynna). Oczywistą formacją przy poruszania się za tarczą, będzie „kolumna”. W przypadku drzwi znajdujących się po obu stronach korytarza, zespół porusza się środkiem. Przy drzwiach po jednej stronie, zespól może poruszać się przy ścianie po której znajdują się drzwi.

 

Schemat poruszania się zespołu za tarczą balistyczną z aktywnym kryciem sektorów [B]

Wejście do pomieszczenia

_DSC7122 kopia

Rozejście zespołu za tarczowym po wejściu do pomieszczenia 

Tarcza zapewnia centralną osłonę, oznacza to jednak konieczność zastosowania dedykowanej metody wejścia do pomieszczenia. Tarczowy ustawia się frontalnie do drzwi. Operator 2 i 3 rozchodzą się na boki. Jeżeli cel znajduje się bezpośrednio przed zespołem, tarczowy kieruje się w jego stronę skracając dystans i pokrywając większą przestrzeń.

Optymalny skład zespołu wchodzącego do pomieszczenia z tarczą to 3 osoby.

Strzelanie z za tarczy

 IMG_2498

Tarcza powinna być noszona w ręce wspierająca, ręka dominująca wykorzystywana jest do prowadzenia ognia. Zaangażowanie jednej ręki powoduje, że dekodowaną bronią dla tarczowego jest pistolet (broń długa jest dopuszczalna ale nie rekomendowana. Strzał oddawany jest z jednej ręki, co wskazywałoby na dodanie takiej techniki strzelania do treningów dla tarczowego.

IMG_2462

Broń z pozycji transportowej. Ekspozycja ciała jest minimalna.

Podczas poruszania dla minimalizacji sylwetki operatora, broń powinna być blisko ciała i nie wystawać mocno za obrys tarczy. W razie konieczności oddania strzału odbywa się to na zasadzie point shooting (strzał bez wykorzystania przyrządów celowniczych).

Druga techniką strzelania z za tarczy bez wykorzystania przyrządów celowniczych jest wyprostowanie ręki i trzymanie jej odsuniętej od ciała.

IMG_2487Oddanie strzału techniką point shooting

Trzecią technika bez wykorzystania przyrządów celowniczych jest trzymanie broni poziomo nad tarczą. Ta technika powinna być wykorzystana tylko przy użyciu przy użyciu celowników laserowych lub oświetlenia taktycznego, które wskazywałoby punkt celowania.

 IMG_2468

Uzasadnieniem dla użycia tej techniki może być wąski korytarz. 

Techniką umożliwiającą strzelanie z wykorzystaniem przyrządów celowniczych, jest trzymanie pistoletu przed tarczą w pozycji pionowej. Oddanie szybkich kilku szybkich strzałów jest utrudnione z powodu nienaturalnego wygięcia ręki.

IMG_2480

Przyrządy celownicze zgrane w pozycji poziomej.  

Drugą technika precyzyjną jest trzymanie pistoletu przed tarczą w pozycji poziomej. Ta technika umożliwia precyzyjne oddanie szybkich strzałów, wymaga jednak odpowiednich treningów przyzwyczajających do poziomego ustawienia przyrządów celowniczych.

IMG_2474

Przyrządy celownicze zgrane w pozycji poziomej.  

Techniki obronne

Użycie tarczy ogranicza możliwość wykorzystania technik interwencyjnych, nie mniej może być wykorzystana zarówno do ataku jak i obrony.

Jeżeli napastnik dostał się między operatora i tarczę (będzie to możliwe tylko od strony ręki dominującej) należy kopnąć napastnika w piszczel co wywoła u niego skulenie, a następnie uderzyć chwytem pistoletowym w głowę. Techniką kończącą może być uderzenie tarczą leżącego napastnika lub odsunięcie się na bezpieczną odległość.

Jeżeli napastnik spowodował zachwianie równowagi u tarczowego, opcją jest wywołanie upadku do tyłu. Aby uniknąć uderzenia tarczą, odwracamy głowę w bok, dociskając żuchwę do ciała). upadamy tak aby tarcza nie zasłoniła nas od strony ręki dominującej co pozwoli nam na szybkie odrzucenie ochrony balistycznej. Dodatkowo zanim napastnik dojdzie do siebie po upadku, będzie możliwe w miarę konieczności oddanie strzału.

IMG_2545

Upadek etap I. kolano podkulone, twarz obrocona w bok, wolna ręka chroni przed uderzeniem.

IMG_2549

Upadek etap II. Przechylanie tarczy z napastnikiem (dzisiaj nieobecny!) na bok.

Napastnika próbującego wyrwać nam tarczę możemy zaatakować dolną częścią broni. Jeżeli napastnik chwycił tarczę, atakujemy tą część dłoni która znajduje się na krawędzi. Po uderzeniu wykonujemy krok do przodu, a następnie cofnięcie. Jeżeli napastnik chwycił tarczę obiema dłońmi, do ataku bronią dodajemy również wykonanie kroku w tył i obrotu do ręki wspierającej, tak aby nie mogło dojść do ewentualnego pojawienia się napastnika za tarczą.

IMG_2525

Uderzenie w najgorszym wypadku może spowodować połamanie kości.

Jeżeli napastnik znajduje się blisko ściany, możemy dokonać ataku tarczą. W tym celu należy ustawić się bokiem do tarczy (ręka dominująca z tyłu) uderzyć i docisnąć napastnika do ściany. Wykonując uderzenie należy zachować dystans między ciałem i tarczą, ponieważ zbytnie „przytulenie” do tarczy będzie podczas ataku również odczuwalne jak dla napastnika.

IMG_2554

Wyraźne boczne ustawienie względem tarczy

Podczas walki w zwarciu, gdy napastnik trzyma tarczę możemy go zaatakować. W tym celu obniżamy środek ciężkości. Możliwe są dwa punkty ataku przy tej pozycji – nogi napastnika, które możemy uderzyć krawędzią tarczy, lub szczęka jeżeli napastnik wychyli głowę poza obrys tarczy. Chwyt tarczy przez napastnika możemy zluzować wspomnianym w technice obronnej uderzeniem pistoletem.

Techniki dodatkowe

Tarcza jest w stanie zapewniać 100% pokrycie ciała. Wystarczy przejść do postawy leżącej, ustawiając wizjer od strony reki dominującej. Technikę tą można zastosować w terenie otwartym, na korytarzu, chroniąc rannego czy strzelając z za pojazdu.

 IMG_2528

Osłona sylwetki w postawie klęczącej

IMG_2539

Osłona sylwetki w postawie leżącej.

Strzał od strony ręki wspierającej jest możliwy do wykonania. Należy wysunąć lekko tarczę do przodu, i przełożyć miedzy tarczę i klatkę dłoń z bronią. Jeżeli jest to możliwe i nie spowoduje zbytniego ryzyka, tarcza może być o kilka stopni obrócona, tak aby umożliwić strzał od strony ręki wspierającej.

IMG_2559

Kompromis między częściową ochroną, a możliwością oddania strzału od strony ręki wspomagającej.

Opracował: Ram

Zdjęcia: DH

Copyright © 2010 - 2019 Formacja SGO | Wykonanie: tabodesign.com | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl