FBI Hostage Rescue Team – służba na ratunek ludzkiego życia

Zespół Rozwiązywania Sytuacji Zakładniczych Federalnego Biura Śledczego (FBI Hostage Recue Team) jest częścią amerykańskiego systemu antyterrorystycznego. HRT specjalizuje się w odbijaniu obywateli USA i krajów sojuszniczych, porwanych lub przetrzymywanych w wyniku aktów terrorystycznych lub kryminalnych. Hostage Rescue Team został założony w 1982 przez Danny’ego Coulson, a certyfikacja jego zespołu zakończyła się w październiku 1983 roku.

Przeznaczeniem HRT jako jednostki antyterrorystycznej jest zapewnianie wsparcia taktycznego przy sytuacjach zakładniczych i operacjach policyjnych wysokiego ryzyka (high-risk law enforcement situations). Pierwotnie, zespół składał sie z 50 operatorów, jednak w ciągu lat rozrósł się prawie dwukrotnie. FBI HRT wykorzystywany jest głównie jako federalna jednostka SWAT (Special Weapons and Tactics. Należy wspomnieć, że sformułowanie te nie jest zarezerwowane wyłacznie dla nieetatowych ogniw realizacyjnych Policji ale dla szeregu jednostek taktycznych wykorzystujących specjalistyczne wyposażenie i działających na rzecz różnych departamentów). Obecnie Hostage Rescue Team jest częścią Oddziału Wsparcia Taktycznego FBI CIRG (Critical Incident Response Group) i jego siedzibą jest Akademia FBI w Quantico w stanie Virginia.

Hrtold.jpg

HISTORIA


Idea powołania zespołu HRT zrodziła się już w latach 70-tych ale weszła w życie dopiero po pokazie Delta Force dla ówczesnego dyrektora FBI Wiliamia H. Webstera. Gdy Webster wypytywał operatorów Delty o ich wyposażenie zauważył, że nie posiadają oni w ogóle kajdanek. Jeden z operatorów skomentował wtedy ten fakt następującymi słowami: „Pakujemy im dwie kulki w łeb. Martwi nie muszą być kajdankowani„. Koncepcją HRT było utworzenie rozbudowanego oddziału SWAT i zespołu kontrterrorystycznego. Zespół miał być w stanie radzić sobie z nietypowymi sytuacjami zakładnicyzmi, dużej skali operachami antyterrorystycznymi, zdarzeniami związanymi ze środkami biologicznymi or ze zgłoszeniami z którymi nie mogły poradzić sobie terenowe oddziały FBI. Ostateczna zgoda na powstanie HRT została udzielona w 1982 roku i formalnie zaplanowano ją na marzec 1982 r. Pierwsza selekcja wystartowała w czerwcu tego samego roku i objęła trzy 30 osobowe grupy ochotników. Większość z nich była doświadczonymi członkami zespołów SWAT. Z tej grupy 50 zostało wybranych do kontynuowania bardziej specjalistycznego treningu.

Po zakończeniu selekcji, nowo utworzony zespół rozpoczął pozyskiwanie właściwego wyposażenia dostosowanego do specyfiki HRT oraz ulepszania centrum szkoleniowego w Quantico. Jednym z pierwszych projektów była konstrukcja „killing house„. Budynek był wykonany ze starych opon i pozwalał na prowadzenie szkolenia ogniowego na ostrej amunicji. Kilka zmian wprowadzono jeszcze przed świętem dziękczynienia 1982 r. i po krótkiej przerwie urlopowej zainicjowano specjalistyczny program szkoleniowy. Po otrzymaniu procedur taktycznych, każdy członek zespołu dostał do ekspertyzy takie działania jak wykorzystanie materiałów pirotechnicznych czy szturmowania obiektów. Każdy z operatorów służył również jako łącznik z inną jednostką antyterrorystyczną (większość z nich związana była z Delta Force). Operatorzy aktywnie uczestniczyli w procesie szkoleniowym jednostek, z którymi współpracowali,

a nabyte tam umiejętności przekazywali następnie wewnątrz swojego zespołu. Aby zebrać nowo nabytą wiedzę, zespół spędził cały styczeń 1983 r. na rozwój taktyczny i strzelecki w Quantico. Stamtąd operatorzy ruszyli do Fort Bragg w Północnej Karolinie gdzie przez kolejny miesiąc szkolili się pod okiem Delta Force, które pomogło w przygotowaniu odpowiednich procedur operacyjnych. Zdolność bojowa została osiągnięta z końcem sierpnia 1983 r.

Ostateczna certyfikacja nastąpiła w czasie ćwiczeń „Equus Red” pod koniec 1983 roku, które miały miejsce w Bazie Lotniczej Kirtland w Nowym Meksyku. Podczas ćwiczeń zespół wraz z lokalnym oddziałem SWAT oraz Ratowniczym Zespołem Poszukiwawczym Departamentu Energii Atomowej miał za zadanie dokonać szturmu na kryjówkę terrorystów. Pozoranci mieli wedlug informacji posiadać ładunek nuklearny, który znajdował się w innej lokalizacji i miał zostać odnaleziony i zneutralizowany. Po potwierdzeniu lotniczym co do lokalizacji ładunku, operatorzy HRT rozpoczęli szturm na kryjówkę terrorystów i w ciągu 30 sekund zneutralizowali wszystkie cele. Zarząd FBI po pozytywnej ocenie działań zespół wydał finalna zgodę dla uznania gotowości HRT do działań.

Po kursie certyfikacyjnym, HRT rozpoczął wysyłanie mniejszych zespołów na szkolenia specjalistyczne. Kilku operatorów trafiło do Bazy Sił Morskich, gdzie uzyskali przeszkolenie na nurków bojowych, czy specjalizacje w morskich działaniach taktycznych jak abordaż, czy przeszukania jednostek morskich od samych Sealsów. Pozostali członkowie HRT przechodzili szkolenia z operacji z wykorzystaniem śmigłowców, zrzutów z jednostek latających wraz z Zespołem Zadaniowym Task Force 160. Korpus Amerykańskiej Piechoty Morskiej zaoferował zespołowi szkolenie z działań w małych zespołach, operacjach nocnych, oraz wsparł program przeszkolenia snajperskiego operatów HRT. Każdy z operatorów przeszedł też 80 godzinne szkolenie z zakresu pierwszej pomocy. Zespół trafił również do Camp Peary na trening specjalistyczny w zakresie rozwoju umiejętności rozbijania barykad i blokad drogowych oraz agresywnej jazdy samochodem.

Z czasem, operatorzy HRT szkolili się wśród wojskowych, lokalnych, federalnych i międzynarodowych zespołach antyterrorystycznych, uczęszczali na prywatne kursy zdobywając wiedzę w zakresie zjazdów linowych, walce wręcz, psychologii, survivalu, snajperstwie, kontrsnajperstwie, komunikacji i innych. Wiedza zdobyta przez operatorów, przekazywana byłą dalej wewnątrz zespołu. Za sugestią pierwszego dowódcy SEAL Team Six – Richarda Marcinko, zespół HRT zaczął używać podczas treningów worków z krwią oraz amunicji symulacyjnej podczas treningów zespół vs zespół.

Od 1994 roku HRT stało się częścią CIRG Critical Incident Response Group ze względu na konieczność konsolidacji zasobów wewnątrz FBI.

 

 

DZIAŁANIA


Wyposażenie i taktyka HRT są najwyżej oceniane spośród 56 biur terenowych SWAT i 14 zespołów wsparcia SWAT. Wyróżnienie te wynika z faktu, że operatorzy HRT służą w nich jako pełnoetatowi oficerowie i podstawowym ich obowiązkiem jest doskonalenie umiejętności podczas treningów.

Jedną z podstawowych umiejętności które wyróżniają HRT od innych zespołów taktycznych jest możliwość wejścia do działania z użyciem szybkiej liny (technika zjazdowa, polegająca na desancie na specjalnych linach z helikoptera bez użycia przyrządów asekuracyjnych). Zespół HRT jest również w stałym pogotowiu i jest gotowy do rozpoczęcia działania w przeciągu 4 godzin od zgłoszenia bez względu na lokalizację. Jednostka posiada też umiejętności pozwalające na stosowanie zaawansowanych taktyk, działań nocnych lub w ograniczonych warunkach oświetleniowych (low light/no light), działania w zróżnicowanym środowisku – są to cechy które wykraczają poza możliwości terenowych oddziałów SWAT.

Morze


HRT posiada szereg zdolności pozwalających na operowanie w środowisku morskim, takie jak zaawansowane techniki wyważania zamkniętych drzwi na pokładach statków czy abordaż okrętów. Dodatkowo zespół  dysponuje  łodziami przystosowanymi do morskich działań szturmowych.
Umiejętności te są uzupełnione o takie specjalizacje jak nurkowanie w aparaturze o zamkniętym obiegu powietrza oraz działań bojowych. Wszyscy operatorzy zespołu morskiego przeszkolenie wojskowe w tym zakresie oraz posiadają kwalifikacje sternika.

Powietrze


HRT z racji wykorzystywania w operacjach helikopterów, posiada specjalnie dostosowane do tego typu działań maszyny. Wśród nich znajdują się zmodyfikowane UH-60, Bell 412 czy Bell 407. Wszystkie helikoptery znajdują się bezpośrednio w centrach dowodzeniach co pozwala na ich natychmiastowe wejście do akcji. Piloci HRT doskonalą swoje umiejętności podczas codziennych lotów.

ZADANIA

Dwa główne zadania HRT to:
operacje ratowania zakładników
krajowe i zagraniczne operacje antyterrorystyczne

Ponadto:
zatrzymania zabarykadowanych przestępców
operacje z wykorzystaniem śmigłowców
operacje wysokiego ryzyka w tym, poszukiwania czy aresztowania
zatrzymania z wykorzystaniem pojazdów
akcje ratownicze
fizyczna ochrona personelu FBI

W innych sytuacjach HRT może udostępniać cały zespół lub indywidualnych operatorów w roli snajperów lub do ochrony ważnych świadków lub urzędników. HRT jest również zaangażowane w wspieranie misji poza granicami kraju, w takich krajach jak Irak czy Afganistan czy realizacji typowych czynności policyjnych jak aresztowania, zabezpieczanie dowodów, zeznawanie w sądzie.

 

SELEKCJA I TRENING

http://www.fbi.gov/news/stories/2013/february/the-hostage-rescue-team-30-years-of-service/photo-gallery/selection/image_large
Potencjalni operatorzy HRT są wybierani na podstawie ich wykształcenia i doświadczenia, a także podczas umiejętności wykazanych w trakcie selekcji, która odbywa się raz w roku. Rygorystyczny dwutygodniowy proces selekcji obejmuje biegi długodystansowe, niezapowiedziane marsze, tor przeszkód i inne testy sprawdzające wytrzymałość fizyczną i psychiczną. W całym procesie selekcji kandydaci są oceniany pod kątem ich zdolności do myślenia pod presją i podczas fizycznego wyczerpania. Po czteromiesięcznym okresie treningu wstępnego zwanego „New Operator Training School” (w skrócie NOTS) przenoszeni są do Akademii FBI w Quantico.
Doświadczeni operatorzy HRT zostają wyznaczeni do zespołów snajperskich i są wysyłani na podstawowy kurs snajperski Piechoty Morskiej po którego ukończeniu przydzielani są do dalszych zadań.

http://www.fbi.gov/news/stories/2013/february/the-hostage-rescue-team-30-years-of-service/photo-gallery/undercover/image_large

Gdy zespół HRT nie jest przydzielony do żadnej akcji, odbywa pełnowymiarowe treningi na terenie całego kraju. 2-3 godziny dziennie zajmuje im trening kondycyjny oraz walki wręcz. Raz w tygodniu przechodzą treningi w zakresie technik, które wymagają stałego doskonalenia jak zjazdy na linach, szturmowanie, rozpoznanie czy umiejętności specjalistyczne. Trzy dni w tygodniu przeznaczane jest na strzelectwo, CQB na rożnych obiektach dostępnych dla zespołu. Jeden dzień w tygodniu przeznaczany jest na konserwację wyposażenia i uzbrojenia oraz do uznaniowego wykorzystania przez liderów zespołów.

W ciągu rutynowego tygodniowego treningu, każdy operator wystrzeliwuje ponad 1000 sztuk amunicji. Co 12-18 miesięcy zespół bierze udział w dużych ćwiczeniach angażujących jednostki z innych departamentów.
Trzy zespoły rotacyjnie wymieniają się co 120 dni zadaniami: treningiem, operacjami oraz wsparciem. Podczas cyklu treningowego, zespoły mają możliwość brania udziału w kursach z krajowymi i zagranicznymi jednostkami antyterrorystycznymi. W czasie cyklu operacyjnego, zespól jest w stałej gotowości do działania w kraju bądź poza jego granicami. Podczas cyklu wsparcia, zespół pracuje przy specjalnych projektach, dba o wyposażenie oraz prowadzi badania.
Znane jest również zaangażowanie HRT przy programach wymiany kadr z takimi jednostkami jak Delta Force czy DEVGRU. HRT trenuję również z federalnymi jednostkami taktycznymi takimi jak DEA FAST, GIGN, SAS czy GSG9.

UZBROJENIE

http://www.fbi.gov/news/stories/2013/february/the-hostage-rescue-team-30-years-of-service/photo-gallery/quiet-professionalism/image_large
Standardową bronią krótką stosowaną w HRT jest M1911A1, który zamienił FN Mk 2 9mm i SIG P226 9mm. Cena kontraktowego Springfielda używanego przez FBI wynosi 2595 $.
W zbrojowni HRT znajdziemy również zmodyfikowane MP5 (modele 10A3 10mm i wytłumione SD6 9mm) wyposażone w laserowo celowniki, oświetlenie taktyczne SureFire i taktyczny chwyt przedni.
Karabiny stosowane przez zespół HRT to Colt M16A2, Colt CAR-15A 777, M4/M4A1 5.66, M14 7.62 HK33 5,56. Wśród broni snajperskiej znajdziemy Remingtona M40A1 .308 zmodyfikowany pod katem standardów HRT. Gdy jest to konieczne, HRT ma również dostęp do M82A1 .50 i H&K PSG1.
Wsparcie stanowią zmodyfikowane strzelby Remington 870, granatnik M79 40 mm, paralizatory i granaty hukowo błyskowe. Możliwe jest że stare MP5 zastąpione zostaną PDW Knight’s Armament.

 

FAKTY

 

Thomas Norris jest jednym z żyjących członków zespołu FBI HRT, który został odznaczony słynnym Medal of Honor
W ponad 30 letniej historii i ponad 800 wykonanych misji, nie zginął żaden z operatorów Hostage Rescue Team. Dwa znane przypadki śmierci operatorów HRT miały miejsce w trakcie treningu (James K. McAllister zginął w podczas w wypadku na szybkiej linie, Gregory J. Rahoi zmarł od ran postrzałowych podczas treningu w killing house).
FBI HRT jest jedną z najmniejszych osobowo jednostek AT o międzynarodowym zakresie działania. W jej szeregach od 1983 r. do dzisiaj działało 300 operatorów.
Selekcja prowadzona jest bez feedback’u dla jej uczestników. Przez kilka tygodni żaden z uczestników nie dostaje informacji na temat swoich postępów czy nawet uwag co do swojej osoby. Taka forma jest ponoć skuteczniejsza od stałej presji na uczestnikach.

 

Zdjęcia:

www.fbi.gov

 

Źródło:

http://en.wikipedia.org/wiki/Hostage_Rescue_Team

US Counterterrorism Forces

www.fbi.gov

http://sofrep.com/

 

Opracował:

Awatar użytkownika

Ramirez (SGO Gdańsk)

 

 

 

 

 

Copyright © 2010 - 2021 Formacja SGO | Wykonanie: tabodesign.com | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl