LIDER: Planowanie i przygotowywanie obrony obszaru, manewry defensywne

Kolejność działań dowódcy przy planowaniu i przygotowywaniu obrony (Sytuacja)

  1. Zidentyfikować/potwierdzić najbardziej prawdopodobny kierunek przyjścia przeciwnika (EMLCOA) warunki terenowe (OCOKA), które zmaksymalizują efektywność rozstawienie. Definiuje to lokalizacja nawiązania kontaktu (EA).
  2. Wizualizacja dróg, poprzez które miejsce nawiązania kontaktu może zostać podzielone na sektory ogniowe grup bojowych. Identyfikacja lokalizacji grup bojowych, które w najłatwiejszy sposób obejmą te sektor (AOR).
  3. Identyfikacja lokalizacji broni wsparcia. Lokalizacja karabinów maszynowych w obronie powinna zmaksymalizować efekt systemów bojowych. Efektywność karabinów maszynowych może zostać również zwiększona poprzez połączenie efektów broni z wynikiem analizy przeszkód OCOKA.
  4. Oznacz sektory ognia i lokalizację grup bojowych, upewniając się, że patrolujące oddziały znają lokalizację i rozstawienie broni wsparcia, wybrane przez dowódcę.
  5. Potwierdź i/lub dostosuj plan zajęcia terenu, zaznaczając wybrane punkty odwrotu.
  6. Zidentyfikuj lokalizację punktu dowodzenia. Powinna ona zapewnić dowódcy efektywne dowodzenie i kontrolę obrony, podczas kontaktu z wrogiem.
  7. Rozstaw lub pozostaw z tyłu Punkty obserwacyjne do raportowania sytuacji i pomocy w zapewnieniu bezpieczeństwa plutonu podczas zajęcia terenu.

Jednostki rozpoznawcze powinny sprawdzać i aktualizować METT-T dowódcy, identyfikować działania kontrolne, które ułatwią przejście do obrony podczas zajmowania terenu.

Gdy wstępne planowanie i przygotowanie zostało wykonane, drużyna może rozpocząć obronę i zacząć wykonywać schemat manewrów obronnych. Operacje obronne cechuje intensywne wykorzystanie pracy i wymaga efektywnego wykorzystania czasu, żeby zmaksymalizować przewagę obrońcy, wcześniej niż nastąpi nawiązanie kontaktu z wrogiem.

Zajęcie pozycji: dowódca plutonu stosuje metody w celu ułatwienia kontroli, gdy pluton przesuwa się na pozycje. Źle zaplanowane i wykonane zajęcie sprawi, że pluton będzie podatny na atak przeciwnika, przez niską gotowość obroną. Są trzy techniki, które można zastosować do zajęcia pozycji:

Krucza stopa

Crows Foot

ta technika wykorzystuje punkty wycofania zespołu i grup bojowych, żeby przesunęły się na pozycje, gdy jednostki są ustawione w kierunku przeciwnika. Zaletą tej techniki postawa obronna przednia, gdzie każdy element utrzymuje ją podczas zajęcia terenu, pozwala na szybką reakcję, gdyby przeciwnik się pojawił szybciej niż przewidziano. Jednakże, ze względu na wiele punktów wycofania, technika jest trudniejsza w kontroli i wymaga, żeby dowódcy jednostek każdego poziomu znały dokładną lokalizację punktów wycofania. Stosowanie wskazówek i oznaczeń punktów wycofania może zwiększyć kontrolę, w użyciu tej techniki.

Zgięte „L”

Bent L

Ta technika pozwala plutonowi pozostać w scentralizowanej lokalizacji. Stosując punkt zaczepienia, pluton rusza się w kolumnie na pozycję główną, następnie obraca się prostopadle do kierunku, z którego nadchodzi przeciwnik i ustawia się na pozycjach. Technika ta zwiększa bezpośrednią kontrolę dowódcy plutonu. Jednakże, pluton jest bardziej wrażliwy na atak dopóki wszystkie elementy nie pojawią się na swoich pozycjach.

Kombinowana

Combine

stosuje połączenie obu poprzednich technik, żeby uzyskać równowagę pomiędzy kontrola, a bezpieczeństwem. Punkty odwrotu są określane dopóki jednostka nie znajdzie się na pozycji dzięki zastosowaniu techniki zgięte „L”.
Dowódca, musi wybrać technikę zajęcia terenu, która najbardziej ułatwia kontrolę oraz rozstawienie zależnie od sytuacji przeciwnika i terenu.

 

Opracował: Wilczku

Źrodło: USMC in defence  (B3J3778)

 

Copyright © 2010 - 2019 Formacja SGO | Wykonanie: tabodesign.com | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl