S.W.A.T. klasyka gatunku

1. SWAT

SWAT, czyli skrót od Special Weapons and Tactics (Specjalne uzbrojenie i taktyka) to nazwa elitarnych, etatowych oddziałów taktycznych Policji USA. Bywa również używana w celu określenia oddziałów Policji o węższym spektrum działania niż SWAT, np.: SRT (Special Respond Team), STT Special Tactical Team), SOT (Special Operations Team), TOU (Tactical Operations Unit), ERU (Emergency Repond Unit) etc.

Członkowie SWAT to policjanci w służbie stałej (tzn. Mający pełne uprawnienia służbowe, zależnie od Departamentu Stanowego Policji, z reguły okres ich nadania nie przekracza 2 lat) na których obowiązki składa się: przeprowadzanie akcji antyterrorystycznych oraz odbijania zakładników, zatrzymania szczególnie niebezpiecznych przestępców, rozwiązywanie problemu „zabarykadowanych desperatów” etc. Na wyposażeniu posiadają broń snajperską, automatyczną, karabiny szturmowe, strzelby, granaty błyskowe i inne. Ponad to używają hełmów kuloodpornych, kamizelek, tarcz balistycznych, specjalistycznych wozów, noktowizorów oraz specjalnych detektorów służących do sprawdzania wnętrza pomieszczenia przed przeprowadzeniem do niego wejścia.

2. Historia

Pierwszy oddział o nazwie SWAT został założony przez Inspektora Daryl’a Gates’a w strukturach Departamentu Policji w Los Angeles w roku 1967. Tym samym LAPD SWAT (Los Angeles Police Department SWAT) jest najbardziej osławioną jednostką SWAT ze wszystkich. Powstanie jednostki jest wiązane z zamieszkami robotników w Watts, podczas których miały miejsce incydenty związane z prowadzeniem ostrzału snajperskiego przeciwko policjantom i
ludności cywilnej. Kolejnym incydentem który zdecydował o utworzeniu w strukturach Policji wyspecjalizowanej grupy była sytuacja związana z Charles’em Whitman’em który to prowadził ostrzał snajperski z wieży ratusza miasta Austin. Kosztowało to życie 16 osób, a rany 32.
Z początku nazwa grupy po rozwinięciu brzmiała Special Weapons Assault Team, jednak ze
względu na zbyt kojarzący się z wojskiem wydźwięk nazwy, szef Policji LA Ed Davis, ostatecznie zmienił nazwę na Special Weapons And Tactics. Pierwszy skład SWAT stanowiło 15 dużyn 4-osobowych. Stanowiła tzw. „D” Platoon w strukturach Metropolitan Division. Oprócz intensywnego szkolenia w celu osiągnięcia jak najszybszej gotowości do działania wśród zadań SWAT znalazła się ochrona policyjnych obiektów w trakcie niepokoju.
Pierwszym znanym i ważnym wydarzeniem w jakim uczestniczyła jednostka SWAT był rozkaz zlikwidowania nielegalnej posiadanej broni w kwaterze „Czarnych Panter”. Wywiązała się 4- godzinna strzelanina na skutek której ekstremiści ostatecznie złożyli broń. Obyło się bez ofiar śmiertelnych, jednak po stronie SWAT 3 funkcjonariuszy zostało rannych, tyleż samo rannych mieli po swojej stronie członkowie „Czarnych Panter”.

Najbardziej znana i ważna dla SWAT była interwencja 15 maja 1974 roku. Ekstremiści należący do Symbionese Liberation Army zabarykadowali się w jednej z posiadłości.
Posiadali ciężkie uzbrojenie, sytuacja wymagała więc użycia odpowiednich środków. Telewizja i radio bardzo
dokładnie relacjonowały całe zdarzenie. Pomimo negocjacji i użycia gazu łzawiącego wywiązała się silna wymiana ognia. Co ciekawe, nikt z cywili i funkcjonariuszy Policji nie odniósł ran. Podejrzani odnieśli rany i ostatecznie zginęli w płomieniach, których przyczyna do dziś nie jest znana.

3. Dobór kandydatów

Jak zostało wyżej napisane, do SWAT przyjmowani są policjanci służby stałej. W większości Departamentów Policji możliwość ubiegania się o służbę w jednostkach typu SWAT to okres 2 lat służby.
Kandydaci poddani są testom fizycznym, psychicznym, na inteligencję, oraz z nabytych podczas wcześniejszej służby umiejętności, tj. Strzelanie, zasady interwencji etc. Po pomyślnym zaliczeniu testów poddani są rozmowie która ostatecznie decyduje o ich zaangażowaniu do zespołu.

4. Uzbrojenie i wyposażenie

Wyposażenie funkcjonariuszy to wszelki ekwipunek przydatny przy operacjach do jakich są przeznaczeni, np: niepalne kombinezony, hełmy i kaski balistyczne, kamizelki kuloodporne i taktyczne, granaty hukowo-błyskowe, gazowe, pałki teleskopowe typu Baton, miotacze gazu, paralizatory etc.
Uzbrojenie to broń krótka: Colt M1911, Sig Sauer P226-228, Beretta 92F, Glock 17-19, H&K USP, oraz Five-seveN 5,7 mm.
Pistolety maszynowe: różne warianty H&K MP 5, H&K UMP, P90.
Strzelby: Benelli M1-M4, Benelli M1014, Remington 870, Mossberg 500 i 590.
Karabiny szturmowe: AR 15, Colt M4, H&K G36 oraz H&K 416.
Ciekawym dodatkiem taktycznym są markery paintballowe ładowane kulkami zawierającymi gaz łzawiący.
LAPD na wyposażeniu posiada również specjalistyczny wóz bojowy ARV (Armored Rescue Vehicle) umożliwiacjący ewakuacje cywili lub funkcjonariuszy znajdujących się pod ostrzałem.

5. SWAT w kulturze masowej

LAPD SWAT ma swoje szczególne miejsce w kulturze masowej. Zostały nakręcone 2 filmy fabularne odnoszące się stricte do życia wewnątrz jednostki, tj: SWAT (2003), oraz SWAT: Firefight (2011). Istnieje również cała seria (4 części + dodatki) gier komputerowych będących symulacjami działań policjantów ze SWAT (wydane przez firmę Sierra w
okresie 1995-2004).
Ponad to praktycznie każdy film sensacyjny kręcony w Hollywood zawiera choćby kilkusekundową scenę z udziałem funkcjonariuszy LAPD SWAT.

Opracował:

Vincent

Źródła:
1.http://en.wikipedia.org/wiki/SWAT
2.http://pl.wikipedia.org/wiki/SWAT
3.http://www.lapdonline.org/
4.http://en.wikipedia.org/wiki/SWAT_%28series%29

Copyright © 2010 - 2021 Formacja SGO | Wykonanie: tabodesign.com | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl