SAJ- Serbscy Nowocześni Wojownicy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.      Historia

 

SAJ (Specijalna Antiteroristicka Jedinica) jest główną jednostką antyterrorystyczną Serbii. Została sformowana 18 grudnia 1978 roku (czyli w okresie powstawania jednostek antyterrorystycznych w wielu krajach Europy) z rozkazu Radovana Stojičicia Badžy który został również jej pierwszym dowódcą. Głównymi zadaniami SAJ było od początku istnienia: zwalczanie terroryzmu i sabotażu, zapobieganie porwaniom samolotów, uwalnianie zakładników, walka z przestępczością zorganizowaną, zatrzymania szczególnie niebezpiecznych przestępców. Do tej pory jednostka przechodziła kilka reorganizacji wynikających głównie ze zmian terytorialnych zachodzących na terenie Jugosławii i po jej rozpadzie. SAJ zawsze podlegał pod Federacyjną Republikę Serbii, obecnie pod Republikę Serbii.

Od początku istnienia do 1992 roku jednostka stacjonowała na lotnisku w Surcinie. Po reorganizacji Policji Federalnej, SAJ przeniesiono do bazy lotniczej w Batajnicy pod Belgradem gdzie znajduje się do dziś. Warto podkreślić, iż SAJ jest jednostką podległą MSW Republiki Serbii, a bezpośrednim jej zwierzchnikiem jest dowódca oddziałów specjalnych serbskiej Policji, co nie zmienia faktu, że sama jednostka do Policji nie należy tworząc własną strukturę.

Plik:SAJ emblem.png

 

  1. 2.      Struktura

Struktura została zorganizowana na podstawie europejskich wzorców jednostek specjalnych, tak aby osiągnąć wysoką skuteczność w wykonywaniu zadań.

Jednostka liczy 4 zespoły po około 100 operatorów (A, B, C, D). Każdy z zespołów posiada określone specjalizacje i jest podzielony na kilkunastoosobowe grupy. Logistykę jednostki stanowią 2 zespoły (służba dyżurna oraz obsługa techniczna), liczebność nie ustalona. Ponadto, w skład jednostki wchodzi grupa zabezpieczenia medycznego oraz grupa konstrukcyjno-rusznikarska.

Zespół A i B stanowią zespoły uderzeniowo-taktyczne. Zespół A specjalizuje się w tzw.: „pierwszym ataku”, tj. zatrzymania, zajmowanie budynków, działania bojowe w warunkach konfliktu zbrojnego, rozpoznanie, zabezpieczenie, wsparcie ogniowe, zaś zespół B wyspecjalizowany jest w sytuacjach zakładniczych na pokładzie środków transportu (samoloty, statki), oraz analogicznych sytuacjach w warunkach miejskich. Zespół C stanowią snajperzy, przewodnicy psów, nurkowie, pirotechnicy oraz specjaliści z dziedziny broni chemicznej i biologicznej. W przypadku użycia jednostki zespoły A, B i C są dowodzone centralnie i każdy ma swoje ściśle określone zadania. Zespół D to zespół specjalizujący się w ochronie VIPów, ambasad i lotnisk. Jednym z chronionych przez ten zespół obiektów jest ambasada USA w Belgradzie.

  1. 2.      Wyposażenie

Wyposażenie jednostki SAJ nie odbiega od zachodnich jednostek specjalnych zarówno w dziedzinie uzbrojenia jak i wyposażenia taktycznego.

Jednostka używa następujacej broni:

-pistolety Glock 17, H&K USP,

-pistolety maszynowe H&K MP5 w różnych wariantach,

-karabiny automatyczne SG 552, Zastava M70, pojedyncze M4,

-karabiny wyborowe: G3SG/1, Zastava M76,

-granatniki rewolwerowe,

-granaty błyskowe, kulkowe, gazowe

Mundury jednostki to czarne kombinezony nomexowe, jednak obecnie są sukcesywnie wymieniane na miejskie odmiany kamuflażu MARPAT. O wyposażenie ochronne dbają rodzimi producenci. Na stanie znajdują się m.in.: kaski wzorowane na zachodnich Pro-Tec, nakolanniki, nałokietniki, hełmy etc.

  1. 3.      Selekcja

Selekcja do jednostki jest najważniejszym czynnikiem determinującym możliwość wykonywania powierzonych jej zadań.

Kandydaci do SAJ przystępują do selekcji dobrowolnie. Wymagania to: nie więcej niż 27 lat, minimum 2 lata służby w Policji lub innej instytucji podległej MSW, posiadanie minimum czwartego stopnia kwalifikacji, posiadanie prawa jazdy kat. B, niekaralność. Proces doboru zaczyna się w momencie złożenia aplikacji. Na zasadzie konkursu dobierana jest pewna pula osób do właściwej selekcji, część odpada jeszcze przed jej rozpoczęciem.

Kolejnym etapem jest kwalifikacja fizyczna na którą składają się: pompki, przysiady, ugięcia ramion na poręczach, podciągnięcia nachwytem, wspinanie po linie, gimnastyka, rzut piłką lekarską, pływanie i nurkowanie, bieg na krókim i długim dystansie oraz sprawdzian praktyczny z walki wręcz tj.: judo, karate, boks i samoobrona. Kandydaci są oceniani według wewnętrznych norm egzaminacyjnych.

Kolejnym etapem jest odbycie rozmów z Oficerami jednostki którzy prognozują przydatność kandyta i badają jego motywację. Zatwierdzonych i rokujących przyszłościowo kandydatów kieruje się na badania psychologiczne  gdzie bada się ich odporność na stres i sferę emocjonalną.

Ostateczna selekcja w jednostca trwa 6 miesięcy, podzielona jest na 2 trzymiesięczne epizody.

Na pierwszy składają się marsze w dzień i w nocy, alarmy, obycie z bronią (długą i krótką), praca w grupie, wykonywanie rozkazów, treningi taktyczne (szturm, obrona, kamuflaż), ćwiczenia sportowe. Każdy z kandydatów ma przydziolny numer z którym nie ma prawa się rozstać i musi mieć go na sobie absolutnie zawsze. Obowiązuje również zakaz wyjścia z bazy i egzaminowani są ubrani w stare mundury. Szkolenie trwa 24 godziny na dobę.

Po tych 3 miesiącach kandydaci podchodzą do testu zwanego „strzelanie z adrenaliną”, podczas którego odwzorowywane są sytuacje bojowe i oceniane są ich umiejętności wyniesione z 3 miesięcznego szkolenia. W przypadku nie zaliczenia kandydat odpada i wraca do macierzystej jednostki MSW.

Następne 3 miesiące można nazwać szkoleniem właściwym. Kandydaci są wprowadzani w annały zadań jednostki. Oswajają się z operacjami CQB, ćwiczą symulacje z udziałem pojazdów, przechodzą specjalistyczne szkolenia strzeleckie. Warto nadmienić, że nie tworzy to z nich członków jednostki. Ostateczna decyzja na temat kandydata podejmowana jest dopiero w ostatnim dniu szkolenia.

Po zakwalifikowaniu i przyjęciu do jednostki, rekruci rozpoczynają służbę w zespole B.

  1. 4.      Służba


Jak we wszystkich jednostkach specjalnych na Świecie, w SAJ najważniejszy jest ciągły trening i samodoskonalenie. Komandosom przyświeca cel działania z niespotykaną siłą, szybkością, koordynacją i skutecznością.

Rozpoczynając służbę w zespole B młodzi komandosi przygotowują się do swoich podstawowych zadań (CQB, rozwiązywanie sytuacji zakładniczych, użycie pojazdów, wspinaczka, desant ze śmigłowca, praca w elemencie). Biorą udział w akcjach, pełnią jednak przy tym funkcje drugorzędne, przyglądając się i ucząc od starszych kolegów, ponadto przechodzą liczne specjalistyczne kursy by być jak najbardziej użytecznymi dla jednostki.

Początek służby w SAJ to nieustanne szkolenia, wystrzelona niezliczona ilość amunicji, przećwiczone setki godzin spędzonych na siłowni, matach, treningach CQB. Dopiero po co najmniej trzech miesiącach najlepsi mają szanse na dostanie się do elitarnego zespołu A.

Warto podkreślić, że wśród członków jednostki są liczni mistrzowie i reprezentanci Serbii w judo, boksie, karate czy strzelectwie praktycznym.

Wysoka skuteczność przy stosunkowo małej liczbie rannych i poległych komandosów SAJ świadczy o tym, iż są absolutną elitą wśród służb policyjnych i specjalnych w Republice Serbii. Każdy z operatorów SAJ żyje zgodnie z mottem:

„Nigdy nie zostawiaj przyjaciół w niebezpieczeństwie,

Chroń życia niewinnych obywateli,

Nie używaj broni przeciwko nieuzbrojonym”

Autor: Cube (SGO Gdańsk)

Źródła:

  1. 1.      http://www.mup.gov.rs/cms_lat/direkcija.nsf/saj-nadleznost.h
  2. 2.      wiadomości własne

 

 

 

 

Copyright © 2010 - 2021 Formacja SGO | Wykonanie: tabodesign.com | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl