POMIESZCZENIE: drzwi zamknięte, zablokowane

Drzwi są jednym z czynników spowalniających szturm, kanalizują ruch szturmujących, bardzo łatwo je zablokować, zaminować a czas potrzebny do ich odblokowania w znaczący sposób zmniejsza szanse na szybkie wejście do interesującego nas pomieszczenia.

Najbardziej znany podział sposobów otwierania drzwi to:
– metoda mechaniczna,
– metoda balistyczna,
– metoda wybuchowa,
– metoda termiczna,

W niniejszym artykule chciałbym zaprezentować sposoby wykorzystania w/w metod otwierania drzwi  przez:
– wojska regularne zarówno w warunkach wojny totalnej jak i asymetrycznej,
– policji
– grup specjalnych (szturmowych, dywersyjnych itp.) dalej zwanych GS,
– grup airsoftowych (wliczając w to również grupy o specjalności CQB),

Wojska regularne do niedawna nie przejmowały się problemem drzwi z prostego powodu. Drzwi i okna zawsze traktowane były jako zaminowane i wojsko torowało sobie drogę do wnętrza pomieszczeń poprzez wybuchowe forsowanie ścian.  Najbardziej znanym sposobem torowania drogi do środka pomieszczeń było wykorzystanie pocisków burzących wystrzeliwanych z czołgów zazwyczaj towarzyszących piechocie. Działanie takie miało oprócz skutków natychmiastowych (widocznych w murze dziur) także skutki mniej widoczne ale za to bardziej odczuwalne przez potencjalnych przeciwników przebywających w pomieszczeniu, w które trafił pocisk.

Te skutki można podzielić na:
1)  urazy pierwotne (pierwszorzędowe) – powstałe podczas wybuchu materiałów wysokoenergetycznych, w efekcie zderzenia fali nadciśnienia z ciałem przeciwnika uszkodzone zostają struktury powietrzne:
– płuca,
– przewód pokarmowy,
– ucho środkowe.
Skutki:
– odma opłucnej,
– pęknięcie błony bębenkowej, uszkodzenie struktur ucha środkowego,
– perforacja lub krwawienie w obrębie narządów jamy brzusznej,
– pęknięcie gałki ocznej,
– wstrząśnienie mózgu.

2) Drugorzędowe – wywołane materiałem (odłamkami ścian) lecącymi od epicentrum i odłamkami pocisku. Uszkodzone zostaje całe ciało. Najczęstsze urazy to:
– urazy penetrujące,
– tępe urazy,
– urazy penetrujące gałki ocznej.

3) Trzeciorzędowe – wywołane upadkiem przeciwnika przewróconego lub rzuconego falą uderzeniową wybuchu. Najczęstsze urazy to:
– złamania i amputacje urazowe kończyn,
– otwarte i zamknięte urazy głowy i ciała.

4) Czwartorzędowe – są to wszystkie inne związane z wybuchem obrażenie, których nie można zakwalifikować do poprzednich, np. oślepienie wybuchem, oparzenia, duszności związane z wdychaniem pyłów i gazów powstałych po wybuchu.

Jak widać wybuchowe metody torowania wejść są najskuteczniejszą metodą eliminowania personelu wojskowego przeciwnika.
Niestety to co jest dobre dla zwykłego piechocińca nie będzie dobre dla policjanta lub specjalsa (możliwe zranienie lub śmierć zakładnika w przypadku działań HRT lub zniszczenie infrastruktury krytycznej w przypadku działań specjalnych).
Taką taktykę do niedawna stosowała Piechota Morska USA.

Ostatnie wojny nieco zmieniły podejście do wyburzeniowego torowania otworów, jednak największą zmianę w tym sposobie wejść wymusił charakter tych wojen (wojna asymetryczna w Iraku i działania o małej intensywności w Afganistanie).

W chwili obecnej bardzo popularnym środkiem otwierającym drzwi jest użycie materiałów wybuchowych ale w ilości dużo mniejszej niż ta z pocisków burzących.

Jak widać na filmie samo założenie materiału na drzwi zabiera bardzo dużo czasu, ponadto żołnierze operują w świetle drzwi, czyli są narażeni na potencjalny ostrzał z wnętrza pomieszczenia. Wybuchowe forsowanie drzwi można stosować w sytuacji kiedy panujemy nad sąsiedztwem budynku do którego chcemy wejść, drzwi które wysadzamy to jedyne drzwi stanowiące wejście do środka i pewność że dalej już nie będzie żadnych drzwi do wysadzenia.

Pewną odmianą skoncentrowanych materiałów wybuchowych jest użycie MW w połączeniu z wodą.
Najczęściej jest to jakiś pojemnik z wodą, do którego przyklejony jest silny MW:

Zaletą, w porównaniu do samego ładunku MW jest to, że ładunek taki wywala całe drzwi wraz z futryną, a w przypadku używania samego MW może dojść tylko do punktowej penetracji drzwi, ale same drzwi pozostaną na miejscu.

Kolejną odmianą używaną zarówno przez regularne wojsko, policję, jak i podczas działań specjalnych jest użycie ładunków tnących:
http://www.youtube.com/watch?v=rKPTfvVFpUA
i wreszcie najprostsza wersja torowania drogi to użycie samego lontu detonującego:

Najprostsza i najszybsza metoda sporządzenia ładunku to po prostu przyklejenie lontu do kawałka „taśmy stumilowej” i zdetonowanie tego na drzwiach.

Co przez to osiągamy?
Brak oddziaływania ciśnieniowego, odłamkowego, termicznego itp. na osoby przebywające wewnątrz (dosyć istotne znaczenie przy akcjach HR lub „pozyskiwania języka”). Cięcie jest precyzyjne, niszczy w zasadzie tylko drzwi, nie uszkadzając futryn i ścian nośnych.
Czyli jest to idealne dla policji, dla wojska w sytuacji pozyskiwanie „serc i umysłów” i dla działań specjalnych bo nam się przyszłe „osobowe źródło informacji” nie wykrwawi z odniesionych ran.

Mniej spektakularna metoda forsowania drzwi to metoda mechaniczna.  Począwszy od swojskiego „kopa w drzwi” (ale nawet tu są 2 metody kopnięć) po przez użycie wszelkiego rodzaju łomów, młotów, taranów itp.

Zacznijmy od początku – „kop w drzwi”, tu jest to dosyć ciekawie opisane:
http://www.wikihow.com/Kick-Down-a-Door

Jednak w warunkach działania żołnierza, który na sobie ma parędziesiąt kilogramów wyposażenia kopnięcie frontalne niesie za sobą dosyć nieprzyjemne skutki, mianowicie:
– jeśli chcemy za jednym strzałem otworzyć drzwi to musimy w kopnięcie włożyć całą swoja masę jak i  nadać ciału niezły impet, jeśli już po takim kopnięciu drzwi się otworzą to kopiący niemalże wpada do środka pomieszczenia, czyli jest odsłonięty na ewentualny postrzał.

Dużo lepszym pomysłem na kopnięcie jest kopnięcie obrotowe w tył.

Zyskujemy to, że nie wpadamy do środka z całym impetem. W samo kopnięcie można włożyć taką samą siłę a jest ono bezpieczniejsze dla kopiącego.

Kolejnym sposobem sforsowanie drzwi są narzędzia i sposoby zaczerpnięte przez policję (a potem częściowo przez wojsko) od strażaków:

Najpopularniejsze narzędzia używane w tej metodzie produkowane są przez Blackhawka,

5.11

i Halligan Tools.

Zaletą tej metody jest względne ciche forsowanie drzwi, wadą jest długi czas przebywania w świetle drzwi, niezbyt szybkie forsowanie drzwi, no i jednak te wszystkie narzędzia trzeba ze sobą przynieść na miejsce akcji, z tego względu nadają się raczej dla policji lub jednostek specjalnych dysponujących środkiem transportu.

Kolejnym elementem wyrażeniowym jest taran:

Nie zawsze jednak idzie tak łatwo:

Najbardziej zaawansowana metoda mechanicznego wyważania drzwi to użycie narzędzi hydraulicznych, najpopularniejsze są urządzenia firmy Holmatro:
http://www.youtube.com/watch?v=XIKUPcC9yzo
Na filmie pokazano kompilację metod wyważeniowych,
Inne zastosowanie narzędzi hydraulicznych:

Metoda balistyczna – najbardziej popularna –  czyli odstrzelenie zawiasów i zamka za pomocą strzelby gładkolufowej.
Zawsze łatwiej wejść do pomieszczenia jak ma się dobrego kumpla Szymona 

Albo jego większego brata Matadora:
http://www.youtube.com/watch?v=vZc-KpBm4uI

Szymon byłby spełnieniem sprzecznych żądań, takich jak unikanie ostrzału prowadzonego z wnętrza domu, możliwość niszczenia drzwi na dużą odległość, co za tym idzie większe bezpieczeństwo szturmujących. No i możliwość natychmiastowego użycia swojej broni po wystrzeleniu granatu.

Matador natomiast nadawały się idealnie na czyszczenie pomieszczeń bez konieczności wchodzenia do nich 😉

Wreszcie termiczne metody forsowania drzwi – najbardziej popularną jest lanca termiczna, temperatura jej pracy jest tak duża że przetapia metal ale również i beton:

Wykorzystanie tej metody jest mocno ograniczone, nie dość że musimy dźwigać sama lancę to jeszcze musi być zapewniony gaz tnący, reduktory, butle itp. Wykorzystanie ogranicza się właściwie do wycinania otworów w poszyciach statków, w drzwiach okrętowych itp.

Wszystkie powyższe metody z różnym skutkiem i z różną intensywnością wykorzystywane są zarówno przez policję, wojsko regularne jak i siły specjalne.

Autor:

Awatar użytkownika

Wally

SGO GRS

Copyright © 2010 - 2021 Formacja SGO | Wykonanie: tabodesign.com | Kontakt: kontakt@formacjasgo.pl